De ikke-selluf-doen reflex van begaafde zzp’ers

Je bent een slimme, creatieve of begaafde zzp’er. Dan herken je dit vast. Je hebt maanden gewerkt aan je website. Of een nieuw aanbod. Vol energie, vol goede ideeën. Je bent goed in je vak. Je weet dat. Je klanten weten dat. Maar ’s avonds open je je laptop en staar je naar de cijfers. Nul nieuwe aanvragen. Weer. Ergens bekruipt je het gevoel dat er iets fundamenteel niet klopt. Niet met je expertise. Maar met jou. Je slaat je laptop met een klap dicht. Vraagt je af: ‘Ben ik wel geschikt als ondernemer?’

De reflex van hoogbegaafde ondernemers

Ik zie het keer op keer bij slimme, creatieve zzp’ers. Ze lossen problemen graag zelf op. En dat doen ze goed! Ze lezen zich in, ze experimenteren, ze puzzelen net zo lang tot ze iets voor elkaar hebben. Dat geeft voldoening. Dat gevoel: ik heb dit zelf gedaan, ik begrijp het nu echt.

Dus als er iets nieuws moet worden opgepakt, is de eerste reflex: ik zoek het zelf uit. Ik schrijf de teksten voor die website zelf. Ik bedenk zelf wat mijn aanbod wordt. Waarom zou je daar iemand anders bij halen? Je hebt het toch vaker zelf opgelost? Dus vraag je geen hulp.

Waarom hulp vragen voelt als risico

Er is nog een reden waarom je niet om hulp vraagt. Je hebt het geprobeerd. Die cursus gevolgd. Die coach ingeschakeld. En het viel tegen. Te oppervlakkig. Te algemeen. Niet op jouw niveau. Je weet nog hoe teleurgesteld je voelde. Hoe de docent je vragen niet begreep en jij daarom maar je mond hield. Of erger: je ging jezelf afvragen of jij het probleem was. Begrijp ik het niet goed? Ben ik te moeilijk? Dus de volgende keer doe je het maar weer zelf.

Ik noem dit de ikke-selluf-doen-valkuil.

Niet omdat zelf doen verkeerd is. Dat is het niet. Maar soms wordt selluf-doen ploeteren. Je gaat maanden door op een weg die niet werkt. Je stopt energie in dingen die je helemaal niet had hoeven doen. Je investeert geld en tijd in dingen die niks opbrengen. Jammer.

Waarom beland je in deze valkuil? Hoe meer teleurstellingen, hoe meer je op jezelf terugvalt. En hoe meer je op jezelf terugvalt, hoe minder je ervaart dat hulp wél kan werken. Je blijft rondjes draaien. Daar komt nog iets bij. Je bent leergierig. Je houdt van puzzelen, van uitzoeken, van begrijpen hoe iets werkt. Een nieuw vraagstuk geeft energie. Dus de reflex om het zelf op te pakken is niet alleen logisch. Hij voelt ook gewoon goed. Maar toch werkt het niet.

Lees het hele artikel