Business coach tips – Voor ZZP en ondernemer

Het is niet eerlijk!

Briesend van woede staan de jongetjes op het veld. “Het is niet eerlijk. Die bal was echt geen buitenspel en toch keurt de scheids hem af. Zo hebben we er geen zin meer in!” Mopperend wordt het spel hervat, maar het team begint minder goed te draaien. Middenvelders sprinten niet meer voluit, passes worden rommelig. Bij de rust lopen ze teleurgesteld het veld af, “Het is niet eerlijk, met zo’n scheids winnen we toch nooit!”

Briesend van woede staat Arend bij m’n bureau. “Het is niet eerlijk. Ik had prima kwalificaties voor die baan en toch stelt het MT iemand anders aan. Zo heb ik er geen zin meer in!”

Boos loop ik m’n kantoor uit na het telefoontje over een offerte. “Het is niet eerlijk. Ik had een prachtig voorstel gemaakt met een hele scherpe prijs. En toch gaat die klus naar een ander. Zo hoeft het voor mij niet meer!”

Het leven is niet eerlijk

Heel vaak verwachten we van leven een vorm van eerlijkheid. Alsof het leven een weegschaaltje is dat keurige afwegingen maakt. Als jij hard werkt, dan verdien je een beloning. Met goede kwalificaties denk je dan recht te hebben op een baan. Met een goede offerte zou die klant voor jou moeten kiezen. Loopt het anders? Dan is dat gemeen, niet eerlijk. Als het zo moet… Het is belangrijk wat je op de puntjes invult. Lees het hele artikel

Wat organisaties kunnen leren van een blogger

Met een stapel roddelbladen onder m’n arm wandel ik de trainingsruimte binnen. Alles staat klaar voor de workshop ‘Zo word jij een TopBlogger binnen je bedrijf’, die ik geef. De tijdschriften zijn daarbij een onmisbaar ingrediënt. Een tweede smaakmaker van de middag is het lezersprofiel. Want bloggen is leuk, maar als je het doet met een gerichte lezer in gedachten, dan wordt het plots echt effectief.

Slapeloze nachten

In de workshop merken de deelnemers dat een lezersprofiel enorm richting geeft. We hebben het dan niet over harde kenmerken (zoals geslacht of leeftijd), maar vooral over: wat is nou eigenlijk het probleem van je lezer? Waar ligt hij wakker van? Waarover maakt hij zich zorgen? Met die vragen komt de lezer tot leven. Gaan de deelnemers beseffen dat een blog over ‘open data’ minstens zoveel gaat over zorgelijke privacy-issues voor consumenten. We ontdekken dat het blog over mogelijkheden van studenten in het MKB een succes wordt als we de aarzelende student begrijpen die niet weet hoe hij een mooie stageplaats kan bemachtigen. De inzichten blijken van groot belang, op een bijzondere manier. Lees het hele artikel

Moet ik kiezen voor creatief of voor effectief?

Over sommige dingen denk je niet na, ze overkomen je. Vaak omdat ze te leuk zijn om niet te doen. Bloggen bijvoorbeeld. Ruim een jaar geleden ben ik ermee begonnen. Honderden columns en drie eboeks later heeft het me veel gebracht. Mooie gesprekken, inspirerende ontmoetingen, uitnodigingen voor toffe events.

Wat moet ik kiezen?

Langzaam ontwikkel ik me. Leer scherpere columns schrijven, scherper zien, gedachten beter onder woorden brengen. Ook leer ik steeds meer over effectief schrijven voor klanten. Daarbij loop ik tegen een groot dilemma aan. Effectief en zakelijk schrijven voor klanten is anders dan creatief bloggen. Wat nu? Moet ik kiezen voor de fun, het creatief bloggen? Of zal ik effectiever gaan werken? Meer focus, met minder inspanning meer rendement? Een dag heeft immers maar 24 uren, daar moet je als professional handig mee omgaan. Toch? Lees het hele artikel

Wat ik van KPN heb geleerd

Elke keer als ik langs het gebouw van KPN rijd, denk ik met gemengde gevoelens terug aan de tijd dat ik er werkte. Ik denk met veel plezier aan het opzetten van nieuwe klantmetingen. Aan het nieuwe meethuis dat we uit de grond moesten stampen. Dan denk ik aan die baan die ik daarna ging doen. Waarbij m’n management aan de kant werd gezet, machtspelletjes werden gespeeld, een totaal inefficiënte manier van werken werd neergezet met veel intern geneuzel. Maar… op die baan kijk ik met nóg meer plezier terug. Het was een rottijd. Ik moest werken op een manier die me niet lag; ik zag foute managers binnenkomen. Toch ben ik nu blij met die tijd. Hoe kan dat? Lees het hele artikel

Het kwetsbare kasteel

De wielen van m’n tram ratelen over de rails. Regen tikt tegen het raam. Ik kijk dromerig naar buiten, naar de grote kantoortorens van de binnenstad. Vanuit de tram lijken de torens op een kasteel. Kaarsrechte muren, hoge wanden. Met binnen een eigen wereld, die van het slot. Ongenaakbaar, onneembaar, onoverwinnelijk.

Elke vesting heeft een zwakke plek

Ik denk aan de ridderverhalen uit de boeken. Herinner me dat kastelen niet werden verslagen door een brute aanval, maar door een eenvoudige belegering. De toevoer vanuit de buitenwereld, de logistiek, werd lamgelegd. Grondstoffen en eten kwamen niet meer binnen. Het machtigste kasteel kon zo eenvoudig tot overgave worden gedwongen. Ik peins verder en kom tot een belangrijk inzicht. Lees het hele artikel

Waar doe ik het eigenlijk nog voor?!

Op de stralende zaterdagmiddag check ik in de zon in de achtertuin hoeveel bezoekers m’n blog vandaag heeft getrokken. Ik kijk verbijsterd naar m’n schermpje: acht! Pfff, de moed zakt me in de schoenen. Heb ik daar al meer dan een jaar keihard voor gewerkt. Heb ik daar al meer dan tweehonderd columns voor geschreven? Wat teleurstellend weinig belangstelling. Waar doe ik het eigenlijk nog voor?!

Ik denk aan de echte toppers, grote kunstenaars die beroemd zijn. Echte schrijvers, of de grote schilders in het Kröller-Müller museum waar ik pas ben geweest. Ik denk terug aan de wandeling door het musuem. Zie de volle gang weer, waar al die Japanners enthousiast luisterden naar de uitleg bij de schilderijen van Van Gogh. Dat is pas een beroemdheid. Dan schiet me een flard van de uitleg van de gids te binnen: “… verkocht slechts één schilderij tijdens z’n leven”.

Plots trekken de wolken weg uit m’n hoofd en breekt de voorjaarszon in me door. Wie ben ik om te zeuren over gebrek aan applaus, over te weinig bezoekers. Als Van Gogh was opgehouden omdat hij zo weinig verkocht, hadden we nooit zijn mooie schilderijen gekend.

Ik voel van binnen dat ik helemaal niet wíl stoppen, niet kan stoppen. Er is werk te doen! Ik wil bloggen, ik wil columns schrijven. Ik wil mensen in grote en kleine organisaties laten zien dat het anders kan. Dat de klant nog te vaak niet centraal staat. Ik wil de ambitieuze professionals laten zien dat ze niet alleen staan in hun strijd om de klant de aandacht te geven die nodig is. Ik móet doorgaan.

En hoe zit dat met jouw werk? Met jouw missie binnen je organisatie? Boek je te weinig voortgang? Vraag je je af waar je het voor doet? Laat de donkere wolken in je hoofd je niet afremmen, maar denk aan de zon. Aan de zonnige velden van Van Gogh. Denk aan het harde werk dat eerst nodig is, voordat de erkenning volgt. Aan het zaaien voordat je kunt oogsten. Laat je niet kisten, maar ga stug door. Dan zal de zon vanzelf weer gaan schijnen.

Ik besluit op m’n iPhone nog even een ander getal te controleren, dat van de positie van m’n ebook ‘De kracht van een klacht‘ op de ranglijst bij managementboek. Ik veer overeind: mijn ebook met columns staat in de top 180 van best-verkochte boeken. Een absoluut record. De zon breekt door op m’n gezicht. Ik ga nog lang niet stoppen!