Je bent een slimme, creatieve of begaafde zzp’er. Dan herken je dit vast. Je hebt maanden gewerkt aan je website. Of een nieuw aanbod. Vol energie, vol goede ideeën. Je bent goed in je vak. Je weet dat. Je klanten weten dat. Maar ’s avonds open je je laptop en staar je naar de cijfers. Nul nieuwe aanvragen. Weer. Ergens bekruipt je het gevoel dat er iets fundamenteel niet klopt. Niet met je expertise. Maar met jou. Je slaat je laptop met een klap dicht. Vraagt je af: ‘Ben ik wel geschikt als ondernemer?’

De reflex van hoogbegaafde ondernemers

Ik zie het keer op keer bij slimme, creatieve zzp’ers. Ze lossen problemen graag zelf op. En dat doen ze goed! Ze lezen zich in, ze experimenteren, ze puzzelen net zo lang tot ze iets voor elkaar hebben. Dat geeft voldoening. Dat gevoel: ik heb dit zelf gedaan, ik begrijp het nu echt.

Dus als er iets nieuws moet worden opgepakt, is de eerste reflex: ik zoek het zelf uit. Ik schrijf de teksten voor die website zelf. Ik bedenk zelf wat mijn aanbod wordt. Waarom zou je daar iemand anders bij halen? Je hebt het toch vaker zelf opgelost? Dus vraag je geen hulp.

Waarom hulp vragen voelt als risico

Er is nog een reden waarom je niet om hulp vraagt. Je hebt het geprobeerd. Die cursus gevolgd. Die coach ingeschakeld. En het viel tegen. Te oppervlakkig. Te algemeen. Niet op jouw niveau. Je weet nog hoe teleurgesteld je voelde. Hoe de docent je vragen niet begreep en jij daarom maar je mond hield. Of erger: je ging jezelf afvragen of jij het probleem was. Begrijp ik het niet goed? Ben ik te moeilijk? Dus de volgende keer doe je het maar weer zelf.

Ik noem dit de ikke-selluf-doen-valkuil.

Niet omdat zelf doen verkeerd is. Dat is het niet. Maar soms wordt selluf-doen ploeteren. Je gaat maanden door op een weg die niet werkt. Je stopt energie in dingen die je helemaal niet had hoeven doen. Je investeert geld en tijd in dingen die niks opbrengen. Jammer.

Waarom beland je in deze valkuil? Hoe meer teleurstellingen, hoe meer je op jezelf terugvalt. En hoe meer je op jezelf terugvalt, hoe minder je ervaart dat hulp wél kan werken. Je blijft rondjes draaien. Daar komt nog iets bij. Je bent leergierig. Je houdt van puzzelen, van uitzoeken, van begrijpen hoe iets werkt. Een nieuw vraagstuk geeft energie. Dus de reflex om het zelf op te pakken is niet alleen logisch. Hij voelt ook gewoon goed. Maar toch werkt het niet.

Je bent expert in je vak. Maar ondernemen is een ander vak

Je bent expert in je vak. Misschien ben je een uitstekende therapeut, een gedreven ontwerper, een scherpe consultant. Dat vakmanschap heb je opgebouwd. Dat zit in je vingers.

Ondernemen is een ander vak. Weten welke klanten jouw werk echt waarderen en er ook voor willen betalen. Weten welke prijzen bij je passen. Weten hoe je een websitetekst schrijft die niet over jou gaat, maar over wat jouw klant nodig heeft. Dat zijn andere vaardigheden dan waar jij voor bent opgeleid als expert.

Als je die kennis over ondernemen niet hebt, werk je vanuit wat je wel weet. Dat is logisch. Maar het betekent ook dat je dingen niet ziet. Niet omdat je niet slim bent. Omdat het gewoon niet jouw vakgebied is.

Je ziet niet wat je niet ziet. Je merkt zelf niet op dat je dingen anders kunt aanpakken, omdat je niet weet hoe het anders moet. Je ziet alleen het resultaat; dat valt tegen. Je voelt dat er méér inzit, maar het komt er maar niet uit. Je gaat aan jezelf of je bedrijf twijfelen. Dat is heel frustrerend en jammer. En onnodig.

Maar hoe pak je het dan wel aan?

Wat werkt wel voor begaafde zzp’ers

Het gaat er niet om dat je nooit meer iets zelf doet. Maar ga bewust kiezen wat je zelf doet en waar je hulp bij wil: “Dit doe ik zelf, want dit is mijn vakgebied. En hiervoor zoek ik iemand die ziet wat ik niet zie.”

Zoek iemand die jouw type ondernemer kent. Die weet wat er typisch speelt bij slimme, creatieve en begaafde zzp’ers. Iemand die begrijpt wat werkt bij jouw persoon, bij jouw bedrijf, op dit moment. Iemand die jouw tempo snapt, je diepgang. De breedt van dingen die je leuk vindt. Een persoonlijke aanpak, die past bij wie jij bent en wat jij nu nodig hebt.

Wat er dan verandert: je weet niet alleen wat je moet doen. Je weet ook wat je kunt laten. Die website hoeft niet eerst af. Dat nieuwe aanbod hoeft niet nog een keer herschreven. Je doet minder. Maar wat je doet, werkt. Bovendien leer je nieuwe vaardigheden en doe je nieuwe kennis op. Je leert van iemand die jouw manier van denken snapt. Precies wat jouw begaafde brein, met die eindeloze leerhonger, heerlijk vindt.

De ikke-selluf-doen-reflex verdwijnt niet. Hoeft ook niet. Maar vul hem aan met de eerlijke vraag: wat zie ik zelf niet? Denk niet: ‘Ben ik wel geschikt als ondernemer?’ De vraag is: zie ik zelf altijd wel wat ik nodig heb? Ikke-selluf-doen is een kwaliteit. Weten wanneer je hulp nodig hebt ook.