Denken of doen
Als zelfstandig professional ben je druk bezig met je bedrijf. Offertes uitbrengen, klanten benaderen, projecten doen. Schrijven, bloggen, presenteren, spreken, sociale media bijhouden, netwerken. Toch is je werk essentieel anders dan bij een baan in loondienst. Je werkt namelijk niet alleen ín je bedrijf, maar je werkt ook áán je bedrijf. Je bouwt je bedrijf. Stap voor stap, dag na dag. Dat is niet alleen een kwestie van doen, maar ook van denken.
Werken wordt dan anders. Werk is niet alleen maar doen, maar ook denken. Doen in je bedrijf is eenvoudig en helder. Het is: lezingen geven, een presentatie maken, een offerte uitbrengen. Denken over je bedrijf is lastiger: kiezen voor een bepaalde klant (en dus kiezen om je niet te richten op anderen). Denken is ook: prioriteiten stellen, keuzes maken.
Je moet tijd en aandacht vrijmaken om te denken over je bedrijf, om te bouwen aan je bedrijf. Dat is niet makkelijk. Zeker niet als je nog niet precies voor je ziet hoe iets moet. Juist dan moet je denken. Maar juist dan is denken lastig. Het blijft liggen. Je komt er niet aan toe. Omdat je zo druk bent met doen. Want doen voelt zo lekker productief.
Dus ben je volop aan het doen. Druk met dezelfde rituelen, rondjes vol korveetjes die je vorige week ook deed, of vorige maand, of vorig jaar. Rondjes die je dezelfde resultaten geven. Die niet zorgen voor groei, voor het opbouwen van iets. Toch begint echte groei in je bedrijf niet met doen. Echte groei begint met denken. Reflecteren. Zien waar het anders kan. Nieuwe dingen uitproberen. Ontdekken.
Word je ondernemer? Dan verandert je werk radicaal. Werk is niet meer vooral doen wat anderen zeggen of bedenken. Werk wordt ook nadenken over hoe jij het wil. Wat wil je neerzetten? Wat wil je bereiken? Wie wil je zijn? Met je bedrijf en als persoon. Ben je zelfstandig professional? Dan héb je geen bedrijf. Je bént je bedrijf. Niet alleen met wat je doet, maar ook met wat je denkt.
Wil je succesvol zijn als zelfstandig professional? Dan geldt het ook andersom: je moet niet alleen de goede dingen bedenken, maar ze ook doen. Ze ook in de praktijk realiseren. Succes in je bedrijf? Dat is een kwestie van denken. En van doen. Beide vragen je aandacht. Beide moet je doen.
Als je eigen slimheid je in de weg zit
Zijn vrouw ademt zachtjes, vlak naast hem in het donker. Jack heeft er geen erg in. Zuchtend draait hij zich op zijn andere zij. De wekkerradio geeft 3:54 aan. Maar hij is klaarwakker en dat haat hij. Toen hij ruim drie kwartier geleden wakker werd had hij het zich nog zo voorgenomen: niét gaan liggen malen over zijn werk. Maar natuurlijk lukte dat niet. Het was als de opdracht van het niét denken aan een roze olifant, uit die leiderschapstraining van laatst. Onmogelijk! Zuchtend draait hij zich nog eens om. Zijn hoofd blijft malen. Over het nieuwe product dat hij wil lanceren. Over die kritische klant. Over zijn klussen voor de komende maanden. Dan houdt hij het niet meer uit. Hij gooit zijn voeten over de rand van het bed en stapt uit bed. Slapen lukt nu toch niet meer. Hij wandelt de trap af, naar de keuken.
Als je eigen slimheid je in de weg zit
Teveel ondernemers hebben het probleem van Jack. Ze zijn slim, actief en ondernemend. Maar soms zit hun eigen slimheid hen in de weg. Wanneer je gedachten een eigen leven gaan leiden. Als ze in rondjes blijven draaien en niet meer tot rust willen komen. Dan is denken geen zegen meer, maar wordt het een vloek.
Hoe voorkom je dat je gedachten met jezelf op de loop gaan? Dat lijkt ingewikkeld, maar kan verrassend eenvoudig zijn. Als je maar weet hoe je je eigen brein kunt temmen. Zo pak je dat aan: Lees het hele artikel
Steeds meer of steeds weer?
“Mam, mag ik nóg een koekje?” Mijn jongste kijkt me met zijn liefste lach aan, zijn grote blauwe ogen strak op me gericht. Ik negeer zijn glimlach en voel me een lichte bruut terwijl ik de koektrommel sluit. “Natuurlijk niet, je hebt er al vier op!” zeg ik resoluut. Mopperend staat hij op van zijn stoel en hij ploft met een Donald Duck op de bank. Boos kijkt hij me nog eens aan. Koekjes. Hij eet ze dolgraag. Het liefst steeds meer.
Even later komt zijn broer binnen. De schooltas verdwijnt met een grote boog in een hoek. Voordat de schooltas de grond heeft geraakt springt jongste overeind: “Zullen we voetballen?” Broer knikt: “Natuurlijk!” Tevreden wandelen ze samen naar de achtertuin. Voetballen. Ze doen niet liever. Steeds weer.
Steeds meer versus steeds weer
In je werk kom je het ook tegen: steeds meer of steeds weer. ‘Steeds meer’ is je onverzadigbare verslaving, je zombie die steeds meer nodig heeft voor een kick. Nog meer personeel om te managen, nog meer klanten, nog meer inkomen. Je bent de onverzadigbare holle-bolle-gijs die nooit genoeg heeft. En die nooit tevreden is. Zoals mijn jongste, die na vier koekjes mopperend wegloopt omdat hij steeds meer wil. Of zoals je verzameling handtassen, schoenen of gadgets waar je er steeds meer van wilt zonder dat je echt tevreden wordt.
Aan de andere kant is er de ‘steeds weer’. Het is het voetballen, dat mijn jongens eindeloos kunnen doen. Steeds weer, het is alles waar je blij en energiek van wordt. Wat je met plezier doet, zonder dat het anders of meer hoeft te zijn. De klanten die je eindeloos kunt helpen. De projecten die je steeds weer leuk vindt. De problemen waar jij eindeloos je tanden in zet. Of die schoenen, handtas of gadget die je steeds weer pakt, omdat het helemaal bij je past. Omdat je er blij van wordt.
Steeds meer is je onverzadigbare zombie
In je werk is het belangrijk om het verschil tussen steeds meer en steeds weer te ontdekken. De steeds meer is je onverzadigbare zombie. De dingen die je steeds meer moet hebben om je tevreden te voelen. Maar eigenlijk zijn het de dingen die je ontevreden maken. Die je verder van jezelf afbrengen. Van je echte talenten, van de echte doelen in je leven.
Steeds weer is de basis van je bedrijf
De ‘steeds weer’ daarentegen laat je talent en roeping zien. De dingen die jij graag doet, gewoon, omdat ze leuk zijn. Vaak zijn het dingen die bij jou passen, waar je aanleg voor hebt. Het zijn ook de dingen waarmee jij anderen van dienst kunt zijn. Omdat jij ze goed kunt, omdat je daarmee voor anderen veel waard bent. De ‘steeds weer’ is zo een belangrijke basis voor je bedrijf.
Wat is jouw werkdag?
Denk er eens over na tijdens je werkdag en kijk wat je nu doet. Geeft deze klus je een onverzadigbaar verlangen naar ‘steeds meer’? Of wordt je blij van de eindeloze ‘steeds weer’? Ga voor jezelf ontdekken: wat is jouw steeds meer? En wat is je steeds weer?
Dan komt de uitdaging: hoe kun je er voor zorgen dat er in jouw werkdag meer ‘steeds weer’ komt en minder ‘steeds meer’? Dat hoeft niet met een grote revolutie, maar kan in kleine stapjes. Omdat je nu ziet wat je ‘steeds weer’ is, kun je er steeds meer van opzoeken om het steeds weer te doen.
Steeds meer of steeds weer. Het verschil is maar één letter. Tegelijkertijd is het een wereld van verschil. Een verschil dat je leven verandert. Steeds weer en steeds meer.
Stomme oelewapper
Ik voel de motregen door mijn hardloopshirt heen komen. Boven me ruisen de groene bladeren aan de volle bomen. Grijze wolken vliegen langs de lucht. En ik geniet. Van het tempo, de regen, de rustige weg. Dan komt er een fietser aan. Een oudere vrouw, over haar stuur gebogen. Van verre kijkt ze me aan. Maar als ze vlakbij is, schiet ze overeind omdat ze wat wil zeggen. Daardoor glipt het stuur bijna uit haar handen. Ze maakt een rare manoeuvre en kijkt me nijdig aan. Dan bijt ze me toe: “Doe een veiligheidsvest aan. Oelewapper!” Stomverbaasd kijk ik haar na.
Ze is de eerste en laatste fietser die ik op de rustige zondagochtend op het weggetje tegenkom. Bijna was ze van haar fiets gevallen. Niet omdat ze me niet zag. Maar omdat ze me zonodig wat moet toeroepen. Advies moet geven. Omdat ze het beter weet. Zij denkt te weten hoe ík moet hardlopen. Met een veiligheidsvest. Anders is het onverantwoord. Lachend ren ik verder. Zonder vest.
Dan bedenk ik: hoe vaak doen we niet hetzelfde? In ons leven, of ons werk. We zijn vaak druk met anderen. We weten zo goed hoe zij hun leven moeten leiden. Anders eten. Minder alcohol drinken. Of juist meer water. Minder koffie. Of meer groene smoothies. Ook zakelijk weten we het precies. Voor alle anderen. Ze moeten minder spammen. Of juist meer aan online marketing doen. Minder opdringerige emails sturen. Of juist starten met bloggen. We weten het allemaal precies. Voor iemand anders.
En wat doen we zelf? Voorovergebogen over ons levensstuur kijken we nijdig rond. Naar iedereen die iets fout doet. Die niet doet, wat wij voor ogen hebben. We bijten ze ongevraagd advies toe. En vallen ondertussen zelf bijna van onze fiets. En wat doet die ander? Die gaat gewoon door met wat hij altijd al deed. Ondertussen lachend om onze nijd. Die oelewappers!
Halverwege
“Zijn we er al bijna?” klinkt het vanaf de achterbank. Mijn man zwijgt en kijkt strak voor zich uit, zijn blik gericht op de snelweg. Ik draai me half om, tegengehouden door de autogordel die aan mijn schouder trekt. “Nee, het duurt nog een hele tijd”. We zijn op weg naar opa en oma. Helemaal in de Achterhoek. Het is een lange rit vanuit Den Haag, met twee kinderen op de achterbank. “Maar we zijn al zo lang onderweg” klinkt het opnieuw vanaf de achterbank. Ik zucht. Ja, we zijn al lang onderweg.
In je werk is het soms net zo. Je bent al lang onderweg. En je bent er nog lang niet. Het begin was nog leuk. Je was fris, had er zin in. Was vol verwachting. Maar nu duurt het te lang. Er verandert weinig. Het is saai. En je moet nog zo ver. Je bent pas halverwege.
Het is verleidelijk om dan te stoppen. Halverwege. Waarom zou je nog doorgaan. Met het promoten van dat nieuwe product. Het nabellen van die offerte voor die nieuwe klant. Het maken van je huiswerk voor die training. Het volhouden van dat dieet. Het trainen voor die hardloopwedstrijd. Het einde is nog lang niet in zicht. En je bent al zo lang bezig.
Halverwege is een lastige plaats. Dan is de verleiding groot om te stoppen. Om opnieuw te beginnen. Met iets dat nog vers en fris is. Een nieuwe sport. Een ander dieet. Een nieuwe klant. Een nieuw product. Zo blijf je bezig. Steeds weer iets nieuws. Steeds weer uitdaging. De kick van de afwisseling. Maar dat is niet wat je het verste brengt.
Soms is het beter om niet met iets nieuws te beginnen. Bijvoorbeeld als je halverwege bent. Dan is het goed om door te bijten. Niet af te haken, maar vol te houden. Geen tijd maken voor nieuwe kicks, maar stug volhouden. Door alle ongemak en onrust heen.
Je bent niet meer aan het begin. Maar ook nog lang niet aan het einde. Het is een plek die we vaak onderschatten. Waar we weinig aandacht aan besteden. Maar het echte succes? De plek waar winnaars worden geboren? Die ligt niet bij de start of de finish. Die ligt ergens anders: halverwege.
Schiet nou eens een keer op!
Net nadat de bel is gegaan komen ze het schoolplein op rennen. “Kom op, schiet nou eens een keer op”, hoor ik de vader iets te fel zeggen. Het jongetje doet zijn best om papa bij te houden, maar struikelt over z’n slippertjes. Hij smakt op de grond, springt weer overeind en rent verder; gelukkig viel hij niet hard. Angstig kijkt hij naar zijn vader.
Bij de schooldeur staat zijn vader inmiddels fronsend te wachten. Ik zie de blik in zijn ogen. Dan verandert hij. Van een gehaaste frons naar spijt en dan naar zachtheid. Snel zet hij twee stappen terug op het plein en hij steekt zijn hand uit naar het kereltje: “Kom maar vent, dan wandelen we even rustig samen naar de juf”. Het jongetje kijkt hem aan. Zijn angst is plots weg. Er schiet een brede lach over beide gezichten. Terwijl ze samen door de deur wandelen, beginnen ze te stoeien en proberen ze elkaar te kietelen.
Ik kijk het aan, met een mengeling van vermaak en herkenning. Het valt niet altijd mee om kinderen op te voeden. Zeker niet ’s ochtends vroeg, met een volle agenda en dringende deadlines. Zoals de schoolbel. Dan ben je soms even kwijt waarom het ook alweer zo leuk was om kinderen te hebben. Waarom je er ooit vol overtuiging naar uitkeek. Soms wordt het je even teveel. Wil je zelf te veel. Te snel. Word je te druk.
In je bedrijf is het soms net zo. Ooit ben je vol overtuiging begonnen als ondernemer. Met een mooie ambitie, een grote wens. Maar ook dat ben je soms even kwijt. Wordt het je even teveel. Wil je te snel. Word je te druk. Als je laat bent met die deadline. Als je klant wéér vraagt om meerwerk. Als je een overvolle takenlijst hebt. Als je hoofd vol plannen zit, maar je agenda geen ruimte meer biedt.
Ook in je werk kun je veranderen. Door niet door te rennen, maar juist even stil te staan. Even om te kijken. Te bedenken waarom je het allemaal ook alweer deed. Sta even stil, zet twee stappen terug. En steek je hand uit naar jezelf. Je hoeft niet altijd te rennen en te vliegen. Rustig wandelen is vaak effectiever, ook in je werk. Je hebt meer contact. Met jezelf en je klanten. Je bereikt meer, juist als je langzamer gaat. En hebt veel meer lol. En was dat niet uiteindelijk niet waarom het je allemaal te doen was, toen je ervoor koos om ondernemer te worden?
Zoeken op deze website
Meest gelezen artikelen
- Ben jij hoogbegaafd of bijzonder begaafd?
- Ben jij hoogbegaafd en overweeg je een eigen bedrijf? Dit wil je weten om te starten als zzp’er
- Wat is een business coach?
- Wat doet een business coach?
- Wat kost een business coach?
- Geen geld voor een business coach? Doe dan dit…
- Business coaching voor hoogbegaafden: waarom is dat anders?
- Wat zijn de beste ochtend routines voor zzp-ers en ondernemers?
- Hoe kun je geld verdienen, als je veel verschillende dingen leuk vindt?
- Zo werkt de bullet journal voor professionals
- Hoe Jolanda haar praktijk veranderde van uurtje-factuurtje naar werken met programma’s
- Content-kalender voor je sociale media: doorbraak of drama?
- Van hard naar zacht werken: zo doe je dat
- De grote nadelen van Facebook, die veel zzp-ers niet kennen